KENDİME DÜŞÜNCELER
Masaya oturduğumda kendime, "Uzun zamandır blog yazmıyorsun, bugüne kadar sende olan bitenleri şöyle bir toparlayıp bakıver" dedim. Yaşanmamışlıklar, ertelediklerin, ruh ve bedene vaktinde alamadığın şeyler misali insanın kapısına dayanan alacaklılar gibi bir şeylerle geriye bakmak. "Huzurum sahiden yerinde" desem veya "Huzursuzum" desem, her ikisini de hangi argümanlarla açıklayacağım? Benim bu hallenmelerimi dikkate alan var mı ki. Bu bir soru değil, söyleniş. Bir mahkeme bir çocuğun... yetiştirilmesiyle ilgili... herhangi bir hususta karar verirken öncelikle "çocuğun refahını dikkate alacaktır," der çocuk yasasında bir madde. Başkalarının dikkati bende olmalı bu durumda. Fakat kendim kendime hangi dikkatte ve ne haldeyim? Karşıdaki inşaat vinç operatörü her gün birkaç defa kule vince inip çıkıyor, yükleri evlerin arasındaki yoldan alıp inşaatın içine taşıyor. Sabahtan akşama haftanın beş günü bu böyle. Karşı kaldırımdan hastaneye çal...